Continue reading »
Fyrsta skriffærið mitt var griffill og tafla. Tafla af því að það var ódýrara að nota hana en pappír og vegna þess að tilhlökkunin að komast yfir á pappír hvatti mann til dáða að vanda sig. Ég var 6 ára í þá daga og ég man ennþá eftir þeirri gleði, að fá að skrifa með blekpenna í stílabókina mína, 6 mánuðum eftir að ég var hættur að skrifa á litlu töfluna.
Það er ekki oft að vísindaskáldsaga verður nógu vinsæl til að hægt er að nota hana í kennslu í grunnskóla. Ég held að Avatar sé ein þeirra. Persónurnar eru flottar, söguþráðurinn flækist ekki fyrir upplifuninni og mórallinn er heilbrigður: Mennska ofar græðgi.
Þar sem ég á að kenna bæði eðlis- og stjörnufræði í 6. bekk, ákvað ég að leita gagna um eðlis- og stjörnufræði Avatar. Þetta með fljótandi fjöllin, þyngdaraflið og segulmögnunina er ekki bara augnayndi heldur áskorun til kennara um að sýna hvernig þetta er hægt í kennslustofunni! Með því að tengja vona ég að krakkarnir verði til í að skoða eigið sólkerfi betur.
Færsla í Wikia svæði helgað Avatar, skoða hér. Pandorapedia er einnig komin á netið, skoða hér. Grein í Christian Science Monitor, skoða hér (28.12.2009). Í greininni er vísað í eftirfarandi bók, sem ég ætla að hafa til sýnis (brot) hér.
Nei, mannfólk. Stóri boginn í Paris. Hægt er að undirstrika smæð manna með hönnun mannvirkja. Prýðilegt myndefni og fín stúdía í mannfélagi innan um stórvirki sögu og framtíðar.
Horft undir bogann, lyfturnar fara upp um kaðlana neðst á myndinni hér fyrir neðan.
La Defense er gamla útstöð Parísar, virkið sem gætti aðgöngu að borginni í norðri. Þar er risið nútímaþorp með byggingum sem ætla mætti að hafi orðið vísindaskáldsögum síðustu kynslóðar uppspretta innblásturs. Myndin hér fyrir ofan er af norðurhlið ‘Grand Arche’ og er völundarhús/skjólveggur úr gleri.
