Uppáhellt kaffi er að mínu mati vanmetið hér á landi, a.m.k. þegar kemur að kaffihúsum. Kaffihúsin gera út á Espressóbollann (Ristretto fyrir harða aðdáendur), sem margir þynna út með mjólk og gera að Macchiato, Macciatone, Cappuchino, Latte eða Flat White. Þá þarf bragðmikið og jafnvel mikið brennt kaffi til að komast í gegnum mjólkina.

Ef Espressóbollinn er eins og brennivín, þá er uppáhellingurinn eins og óbrennt vín. Sitt hvor hluturinn fyrir sinn hvorn tilganginn. Hér á eftir koma nokkrar aðferðir uppáhellingar ásamt leiðbeiningum um það hvernig best er að ná sem mestu úr gæðakaffi og vísanir til þeirra tóla sem notaðar eru til að ná þeim árangri. Á meðan að þessi síða er ófullgerð er tilvalið að skoða það sem Brew Methods hefur að miðla um aðferðirnar.

Ég raða uppáhellingaraðferðunum eftir síun kaffis:

Ibrik/Cerveze
Elsta kaffigerðarleiðin, nær allt aftur til 16. aldar.

Ketilkaffið

Kaffismökkunaruppáhelling
Nýmalað kaffi sett í bolla, heitu vatni hellt yfir. Látið standa í 4 mínútur, korgur veiddur ofan af. Smakkað með matskeið eða kaffismökkunarskeið.

Pressukannan
Mokkakannan
Lofttæmiskaffið
Tausían
Málmsían

Pappírssían
Fundin upp af frú Melittu og fullkomnuð af nokkrum framleiðendum. Í grunnin er aðferðin þó alltaf eins. Heitt (88 – 94°c) vatn, hrein, skoluð pappírssía, nýmalað kaffi, jöfn uppáhelling þannig að allt kaffið leysist sem best upp í vatninu.

Clever Dripper
Aeropress
Chemex