Sem kennari hef ég tekið eftir því að krakkar á öllum aldri vilja fá að skrifa á töfluna. Þegar ég segi skrifa, meina ég teikna, leika sér, skreyta, hugsa upphátt, leysa þrautir, leggja fyrir þrautir … skiptir ekki máli hvort taflan er gamaldags fyrir krít, nútímalegri fyrir túss, blönduð fyrir krít og túss eða gagnvirk og tölvutengd. Nemendur hafa gaman af þessu tæki, töflunni.

Það snerti við kennarataugina í mér, þegar ég á kaffisýningu á dögunum í London sá baklýsta töflur úr gleri með svörtum bakgrunni. Þær voru hugsaðar fyrir veitingahús, sem handskrifuð skilti. Ég sá fyrir mér ofursvala upplýsta og skrautlega töflu fyrir minnisatriði vikunnar, gullkorn dagsins, formúluna sem nota á næstu tvo daga eða regluna sem á alls ekki að gleyma.

Í skólastofunni minni ætla ég að hafa þrjár svona töflur! Ég ætla aldrei að skrifa á þær, heldur láta nemendum mínum það eftir að skrifa það mikilvægasta á þær og gera það með sínum hætti. Síðan eiga þeir að glósa eða taka ljósmynd af listaverkinu og setja í möppu, þannig að þegar kemur að námsmati, eru þeirra verk til prófs.

Ég er ekki viss um að skólastjórar leggi í það að kaupa svona töflur, en það má alltaf láta sig dreyma. Ég held að tafla sem þessi sé nógu ódýr og nógu gott kennslutæki, til að skóli fjárfesti frekar í tuttugu svoleiðis í stað einnar gagnvirkrar töflu!

Related posts:

1. Kennslutilraun: Ljóð og stafsetning

Aðhald í rekstri grunnskólakerfisins er farið minna mig á anórexískan megrunarkúr. Niðurskurður og uppsagnir, áframhaldandi og sístandandi aðhaldsaðgerðir án þess að neitt komi á móti. Stærri bekkir, færri og eldri tæki, minni endurnýjun bókakostar, minnkuð afleysingaþjónusta v. veikinda, minnkuð þrif og svo má lengi telja. Eðlilegt í kreppu, mætti ætla.

Ég er ekki stjórnandi. Hef ekki þyrlusýn til að skoða heildarmyndina. En ég get sagt frá því sem ég sé, reyni og heyri. Hefst nú frásögn mín.

Strax um haustið 2008 var komin krafa á grunnskóla Reykjavíkur að hagræða í rekstri og í þeim skóla sem ég kenndi, var hagrætt í skólastofum, þrifum og algert innkaupabann sett á. Yfirvinnu vegna veikinda kennara hætt í unglingadeild. Unglingar fengu að vera í skólanum en höfðu ekkert að gera, ef kennari var veikur. Um veturinn var tilkynnt að stöðugildum yrði fækkað um 6 eða svo, skólaárið 2009 – 2010. Ég held að niðurskurðurinn hafi verið á bilinu 6 – 10%.

Síðasta vetur kenndi ég annars staðar og þar var byrjað að skera niður nú eftir áramótin 2009 – 2010. Bekkir stækkaðir og stöðugildum fækkað. Yfirvinna í lágmarki, engin afleysing fyrir veika kennara eftir hádegi á miðstigi og unglingastigi, ef forfallakennari var annars staðar upptekinn. Þar stendur til að hagræða með því að sameina bekki og fækka kennurum, eins og annars staðar. Sérkennslan tapar einhverjum prósentum af stöðum og námsráðgjöfin, sem var komin niður i 50% virðist ætla að minnka líka. Þess má geta að námsráðgjafinn er trúnaðarmaður nemenda í skólakerfinu.

Nú frétti ég það hjá fyrrum samkennara mínum í Reykjavík, að í drögum að fjárhagsáætlun borgarinnar, gerðum rétt fyrir sumarleyfi, standi til að hagræða enn um 5% í skólum borgarinnar. Hún spurði sig (og mig) hvernig eigi að fara að þessu. Hvernig á að kenna 29 krökkum í bekk á miðstigi, þar sem búast má við að 3 séu afbragsnemendur og 3 búi við náms og/eða hegðunarerfiðleika. Það er nefnilega búið að skera niður í sérkennslunni og ófaglærðum stuðningnum líka.

Grímulaus niðurskurðurinn leiðir til veikindaforfalla kennara (aukið álag og óvissa um framtíðina), námsleiða nemenda (göt í stundaskrá og skortur á merkingarbærum frítíma þegar kennsla ætti að vera), verri þjónustu við þá sem búa við námsörðugleika eða eru bráðþroska og leiðist vegna þess að þau fá ekki að stunda nám við hæfi.

Mér finnst merkilegt að fjölmiðlar láta sér málið óskylt, fjalla ekki um það. Mér finnst verra að kennaraforystan lætur heldur ekki heyra í sér. Mér finnst ógnvænlegt að hvert kennslustarf sem ég sæki um á Stórreykjavíkursvæðinu eru tugir og allt að á annað hundrað umsækjenda. Skólastjórnendur hafa úr nægu að moða, þegar ráða á í þau fáu störf sem enn má fylla. Verra er að þeir verða að halda áfram að skera á jaðra stofnana sinna eins og þau væru kýli. Jaðrarnir eru sérkennslan, námsráðgjöfin, stuðningur við nemendur, afleysingaþjónusta. Bekkir verða stærri, þeim verður ver þjónað og hætt er við að ekki verði hægt að taka á sértækum málum s.s. vanlíðan, námsörðugleikum og jafnvel félagslegum erfiðleikum fyrr en eftir dúk og disk.

Skólinn mun halda áfram að sinna hlutverki sínu, en hann mun gera það hægar og verr. Í stað þess að geta sinnt hlutverki sínu eins og bestu uppeldisfræðingar hafa kortlagt fyrir okkur, leitum við aftur til verksmiðjufyrirkomulagsins sem við, sem erum 35 ára og eldri munum svo vel. Við urðum að fólki, ekki satt? Var það vegna skólans eða þrátt fyrir hann? Lærðum við vegna þess sem okkur var sagt eða vegna þess sem við reyndum sjálf? Sjálfur læri ég best á því að kenna öðrum.

Til eru betri leiðir en gamla verksmiðjumódelið, þar sem ríkir einstefnumiðlun, rétt/röng svör við spurningum, allir þurfa að vera og verða eins og þeir sem laga sig ekki að gefnum aðstæðum detta út. Einstaklingsmiðun náms og opin skólakerfi eins og sumir skólar hafa tekið upp undanfarin ár skila árangri. Hér kemur stutt innslag um það, hvert skólinn þarf að stefna:

Íslenskir skólar hafa farið þessar leiðir en eru undir þrýstingi að fórna þeim í skjóli hagræðingar. Það er miður, því að fólk eru ekki skrúfur og boltar sem laga má að kerfinu án þess að það komi niður manneskjunni.

Við skulum sjá til, hve lengi þessi kreppa stendur yfir. Ég held að hún verði ekki yfirstaðin, fyrr en skólakerfið verður komið á “status quo ante” (sama stað og árið 2007), en ég býst við að það verði ekki fyrr en eftir 7 – 10 ár. Ekki það að mér finnist árið 2007 hafa verið hið ákjósanlegasta í íslenskri skólasögu, en það er annað mál.

No related posts.

Lögin voru valin á lýðræðislegan hátt. Krakkarnir fengu fyrirmæli um að skrifa niður 6 lög hvert ás. flytjanda og fulltrúar bekkjanna komu lögunum til mín og sáu til þess að rétt lög lentu á lista. Sum íslensk lög voru ekki komin á vefsíðuna, en ég sagði þeim að þau gætu hlaðið þeim upp, ef þau ættu þau. Síðan myndi þjónustan sjá um að listamenn fengju greitt.

Spunnust nokkrar umræður um kosti þess að sækja tónlist í gegnum Torrent, en þau voru nokkur sem vildu skoða þessa þjónustu nánar. Ekki var verra að þetta er löglegt og aðgengilegt.

Related posts:

1. Google gleypir
2. Skýjabú: ADrive

Hvaða einkunnir eru þetta?!

No related posts.

Myndblogg – hvernig? from Carlos Ferrer on Vimeo.

Related posts:

1. Athugasemdir og miðlun. Spurning um viðmiðunarreglur?
2. Hvernig er hægt að réttlæta þetta?
3. Að Samverði loknum …

Sumt er ekki hægt að kenna öðruvísi en með daglegri umgengni um fyrirbærið. Ég hef verið í vandræðum með að kenna 6. bekkingum á klukku. Ástæðan er einföld, börn ganga fæst með úr á sér. Þau treysta á að þeim sé sagt hvenær hlutirnir gerast. Sum nota þó stafrænu klukkuna á gsm símanum sínum, nema í skólanum þar sem gsm notkun er ekki leyfð.

Greinilegt að sumir menntskælingar eru í svipuðum vanda, eins og S. Fjalar komst að. Ég ætla að nota verkefnin sjálfur til að hjálpa mínum að rifja upp og gá hvort við verðum einhvers vísari um hegðun þeirra.

Related posts:

1. Tom Lehrer – New Math
2. Myndvinnsla hvað?
3. Leikur að kortum

Now remember how we used to do that. three from two is nine; carry the one, and
if you’re under 35 or went to a private school you say seven from three is six,
but if you’re over 35 and went to a public school you say eight from four is
six; carry the one so we have 169, but in the new approach, as you know, the
important thing is to understand what you’re doing rather than to get the right
answer. Here’s how they do it now.

You can’t take three from two,
Two is less than three,
So you look at the four in the tens place.
Now that’s really four tens,
So you make it three tens,
Regroup, and you change a ten to ten ones,
And you add them to the two and get twelve,
And you take away three, that’s nine.
Is that clear?

Now instead of four in the tens place
You’ve got three,
‘Cause you added one,
That is to say, ten, to the two,
But you can’t take seven from three,
So you look in the hundreds place.

From the three you then use one
To make ten ones…
(And you know why four plus minus one
Plus ten is fourteen minus one?
‘Cause addition is commutative, right.)
And so you have thirteen tens,
And you take away seven,
And that leaves five…

Well, six actually.
But the idea is the important thing.

Now go back to the hundreds place,
And you’re left with two.
And you take away one from two,
And that leaves…?

Everybody get one?
Not bad for the first day!

Hooray for new math,
New-hoo-hoo-math,
It won’t do you a bit of good to review math.
It’s so simple,
So very simple,
That only a child can do it!
Now that actually is not the answer that I had in mind, because the book that I
got this problem out of wants you to do it in base eight. But don’t panic. Base
eight is just like base ten really – if you’re missing two fingers. Shall we
have a go at it? Hang on.

You can’t take three from two,
Two is less than three,
So you look at the four in the eights place.
Now that’s really four eights,
So you make it three eights,
Regroup, and you change an eight to eight ones,
And you add them to the two,
and you get one-two base eight,
Which is ten base ten,
And you take away three, that’s seven.

Now instead of four in the eights place
You’ve got three,
‘Cause you added one,
That is to say, eight, to the two,
But you can’t take seven from three,
So you look at the sixty-fours.

“Sixty-four? How did sixty-four get into it?” I hear you cry.
Well, sixty-four is eight squared, don’t you see?
(Well, you ask a silly question, and you get a silly answer.)

From the three you then use one
To make eight ones,
And you add those ones to the three,
And you get one-three base eight,
Or, in other words,
In base ten you have eleven,
And you take away seven,
And seven from eleven is four.
Now go back to the sixty-fours,
And you’re left with two,
And you take away one from two,
And that leaves…?

Now, let’s not always see the same hands.
One, that’s right!
Whoever got one can stay after the show and clean the erasers.

Hooray for new math,
New-hoo-hoo-math,
It won’t do you a bit of good to review math.
It’s so simple,
So very simple,
That only a child can do it!

Come back tomorrow night. We’re gonna do fractions.
Now I’ve often thought I’d like to write a mathematics text book someday because I have
a title that I know will sell a million copies. I’m gonna call it Tropic Of
Calculus.

Afritað án leyfis héðan.

Þeir sem komust hingað fá líka að læra um frumefnin …

Related posts:

1. Fleiri stærðfræðiraunir

No related posts.

Fleiri hljóðbækur og lesin ljóð má finna hér. Hljóðbókin, eða það að taka þátt í að byggja upp hljóðbókasafn ætti að vera hluti af skólastarfi. Gefa nemendum, sem hafa þroska til þess færi á að lesa inn á tölvu það sem þau fást við og gefa síðan almennum svæðum skrárnar, þannig að hægt verði að hlusta á sögur, ljóð og efni almenns eðlis af tónhlöðum eða símum sem ráða við það.

Related posts:

1. Háskólafryrirlestrar iTunesU

No related posts.